ثبت دامنه ی ملی برای صدای معصومین (ع)...
غیبت
1. قال الامام علی - علیه السلام - : أبغضُ الخلائقِ إلی اللهِ المُغتاب.
«غرر الحكم، ص 104»
امام علی - علیه السلام - فرمود: منفورترین مردم نزد خداوند، غیبت كننده است.
2. قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : تَحرُم الجنةُ علی ثلاثة: علَی المنّانِ و علَی المُغتاب و علی مُدمِن الخَمر.
«بحار الانوار، ج 72، ص 260»
3. قال الامام الكاظم - علیه السلام - : ملعونٌ مَنِ اغتابَ أخاه.
«بحار الانوار، ج 77، ص 333»
امام كاظم - علیه السلام - فرمود: مورد لعن و نفرین است، كسی كه از برادرش غیبت كند.
4. قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : إنّ اللّهَ حرّم الغیبةَ كما حرَّم المالَ و الدمَ.
«شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، ج 9، ص 62»
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمود: همانا خداوند غیبت كردن را حرام كرد، همچنان كه (گرفتن) مال و (ریختن) خون (دیگران) را حرام كرد.
5. قال الامام الصادق - علیه السلام - : الغیبةُ حرامٌ علی كلِّ مُسلمٍ و انّها لَتَأكلُ الحَسناتِ كما تأكل النارُ الحطبَ.
«محجة البیضاء، ج 55، ص 255»
امام صادق - علیه السلام - فرمود: غیبت كردن بر هر مسلمانی حرام است، همانا غیبت، خوبی ها و كارهای نیك را می خورد و از بین می برد همان گونه كه آتش هیزم را می خورد.
6. عن ابی ذر، قلت: یا رسول و ما الغیبة؟ قال: ذِكرُك أخاكَ بما یَكرهُ ... إعلَمْ أنّك اذا ذَكرتَه بما هوَ فیهِ فقدِ اغتَبتَهُ و اذا ذكرتَه بما لَیس فیهِ فقد بَهَتَّهُ.
«وسائل الشیعة، ج 8، ص 599»
ابوذر گوید از رسول خدا - صلی الله علیه و آله - پرسیدم: غیبت چیست؟ حضرت فرمود: غیبت آن است كه درباره برادرت چیزی بگویی كه ناراحت می شود. عرض كردم: ای پیامبر خدا، اگر آنچه درباره او گفته می شود در او باشد، باز هم غیبت است؟ حضرت فرمود: بدان كه اگر آنچه در او هست بگویی، غیبتش را كرده ای و اگر آنچه در او نیست بگویی، به او تهمت زده ای.
7. قال الامام الصادق - علیه السلام - : الغیبة أنْ تقولَ فی أخِیك ما هو فیهِ مِما سَتَره اللهُ علیهِ.
«تفسیر نورالثقلین، ج 1، ص 549»
امام صادق - علیه السلام - فرمود: غیبت آن است كه درباره برادرت چیزی را بگویی كه در او هست، اما خداوند آن را پوشانده است.
8. قال الامام علی - علیه السلام - : العاقلُ مَن صانَ لسانَه عن الغیبة.
«غرر الحكم، ص 44»
امام علی - علیه السلام - فرمود: عاقل، كسی است كه زبان خود را از غیبت كردن نگه دارد.
9. قال الامام علی - علیه السلام - : الغیبةُ جهدُ العاجز.
«بحار الانوار، ج 75، ص 262»
امام علی - علیه السلام - فرمود: غیبت كردن، تلاش شخص ناتوان است.
10. قال الامام علی - علیه السلام - : الغیبةُ آیةُ المنافق.
«غرر الحكم، ص 52»
امام علی - علیه السلام - فرمود: غیبت كردن، نشانه انسان منافق و دو رو است.
11. قال الامام الحسین - علیه السلام - لِرَجلٍ اغتابَ عنده رَجلاً: یا هذا كُفَّ عنِ الغیبةِ فانَّها إدامُ كِلابِ النّار.
«بحار الانوار، ج 78، ص 117»
امام حسین - علیه السلام - به مردی كه در حضور ایشان از مردی غیبت می كرد، فرمود: ای مرد! دست از غیبت بردار، زیرا غیبت، خورشت سگ های جهنم است.
12. قال الامام علی بن الحسین - علیه السلام - : ایّاكم و الغیبةَ فانّها إدامُ كِلاب النّار.
«بحار الانوار، ج 75، ص 256»
امام سجاد - علیه السلام - فرمود: از غیبت كردن بپرهیزید، چرا كه غیبت، خورشت سگ های جهنم است.
13. قال الامام علی - علیه السلام - : الغیبة قُوتُ كِلاب النار.
«غرر الحكم، ص 52»
امام علی - علیه السلام - فرمود: غیبت، خوراك سگ های جهنم است.
14. قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : مررتُ لیلةً اُسرِیَ بی علی قومٍ یَخمسُون وجوهَهم باَظفارِهم فقلتُ: یا جبرئیل مَن هؤلاء؟ فقال: هؤلاء الذین یغتابون الناسَ و یقعون فی أعرضهم.
«تنبیه الخواطر، ص 93»
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمود: در شب معراج، گروهی را دیدم كه چهره های خود را با ناخن هایشان می خراشند. پرسیدم: ای جبرئیل! این ها كیستند؟ گفت: این ها كسانی هستند كه از مردم غیبت می كنند و آبرویشان را می برند.
15. عن النّبی - علیه السلام - : انّه نظرٌ فی النارِ لیلةَ الإسراءِ فاذا قومٌ یأكلون الجِیَف، فقال: یا جبرئیل مَن هؤلاء؟ قال: هؤلاء الذین یأكلونَ لحمَ الناسِ.
«مستدرك الوسائل، ج 9، ص 125»
پیامبر اكرم - صلی الله علیه و آله - فرمود: در شب معراج گروهی را در آتش مشاهده نمود كه مشغول خوردن مردار بودند، از جبرئیل پرسید: این ها چه كسانی هستند؟ عرض كرد: این ها كسانی هستند كه (با غیبت كردن) گوشت مردم را می خورند.
16. قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : إنّی لأعرفُ أقواماً تَدخُل النارُ فی أفواههم و تَخرُج من أدبارهم یُسمَع لها فی بطونِهم دَوِیٌّ كالسَّیل، فقیل: مَن هُم یا رسول الله؟ قال: الذین یَغتابونَ الناسَ.
«جامع الاحادیث الشیعه، ج 16، ص 330»
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمود: گروه هایی را می شناسم كه آتش از دهانشان داخل و از مقعدشان خارج می گردد و صدای آن آتش مانند سیل خروشان در درون آن ها شنیده می شود. پرسیدند: ای رسول خدا! آن ها چه كسانی هستند؟ فرمود: كسانی كه غیبت مردم را می كنند.
17. قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : عذابُ القبرِ مِنَ النَّمیمةِ و الغیبةِ و الكذبِ.
«بحار الانوار، ج 72، ص 259»
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمود: سخن چینی و غیبت و دروغ گویی، موجب عذاب قبر می گردد.
18. قال الامام علی - علیه السلام - : إیاك و الغیبةَ فإنّها تُمقِّتك اِلی اللهِ و الناسِ و تُحبِط أجرَك.
«غرر الحكم، ص 96»
امام علی - علیه السلام - فرمود: از غیبت بپرهیز، زیرا این كار تو را نزد خدا و مردم، منفور ساخته و پاداش اعمالت را بر باد می دهد.
19. قال الامام علی - علیه السلام - : لا تُعوِّدْ نفسَك الغیبةَ فأنَّ معتادَها عظیمُ الجُرم.
«غرر الحكم، ص 419»
امام علی - علیه السلام - فرمود: خود را به غیبت عادت مده، زیرا اعتیاد به غیبت، جرم و گناه بزرگی است.
20. قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : الغیبةُ أسرعُ فی دینِ الرَّجلِ المسلمِ مِنَ الآكلة فی جَوفِه.
«بحار الانوار، ج 75، ص 230»
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمود: غیبت كردن، دین مرد مسلمان را زودتر از بین می برد تا بیماری خوره در درون او.
21. قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : مَنِ اغتاب مُسلماً او مُسلمةً لم یَقبَلِ اللهُ صلاتَه و لا صیامَهُ أربعینَ یوماً و لیلةً إلّا أنْ یغفرَ لَه صاحِبُه.
«بحار الانوار، ج 75، ص 259»
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمود: هر كس از مرد یا زن مسلمانی غیبت كند، خداوند تا چهل شبانه روز نماز و روزه اش را قبول نمی كند، مگر این كه شخص غیبت شده او را ببخشد.
22. قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : یُؤتی بأحدٍ یومَ القیامةِ یُوقَفُ بین یدی اللهِ و یُدفَع الیه كتابُه فلایَری حسناتِه ... .
«مستدرك الوسائل، ج 9، ص 121»
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمود : روز قیامت، شخصی را در پیشگاه خداوند می آورند و نامه اعمالش را به او می دهند، اما حسنات و كارهای نیك خود را در آن نمی بیند، عرض می كند: خدایا! این كارنامه من نیست، زیرا طاعات و عبادات خود را در آن نمی بینم! خداوند به او می گوید: پروردگارت نه خطا می كند و نه فراموش، عمل تو به سبب غیبت كردن مردم برباد رفت، سپس شخص دیگری را می آورند و نامه اعمالش را به او می دهند، در آن طاعات و عبادات بسیاری را مشاهده می كند، عرض می كند: خدایا! این نامه اعمال من نیست، زیرا من این همه عبادت را انجام نداده ام! خدا به او می فرماید: فلانی غیبت تو را كرد و به همین خاطر حسناتش را به تو دادم.
23. قال الامام الصادق - علیه السلام - : مَن رَوی علی مؤمنٍ روایةً یُریدُ بها شینَه و هدمَ مروَّته لیَسقطَ مِن أعیُن النّاس أخرجه اللهُ عزَّ و جلَّّ مِن وَلایتِه إلی ولایةِ الشیطانِ.
«بحار الانوار، ج 75، ص 254»
امام صادق - علیه السلام - فرمود: هركس علیه شخص مؤمنی، مطلبی نقل كند كه بخواهد با آن او را بدنام سازد و شخصیتش را از بین ببرد تا بدین سبب از چشم مردم بیافتد، خدای عز و جل او را از ولایت و سرپرستی خود خارج می كند و در ولایت شیطان در می آورد.
24. قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : أوحی الله عزّ و جلّ إلی موسی بن عمران أنّ المغتابَ إذا تاب فهو آخِر مَن یَدخُلُ الجنةَ و إن لم یَتُبْ فهو أوّل من یَدخُلُ النّارَ.
«بحار الانوار، ج 1، ص 222»
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمود: خدای عز و جل به موسی بن عمران وحی نمود كه شخص غیبت كننده اگر توبه كند، آخرین كسی است كه داخل بهشت می شود و اگر توبه نكند اولین كسی است كه وارد جهنم می گردد.
25. قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : رأیتُ لیلةَ الإسراءِ رجالاً تُقرَضُ شِفاهُهُم، بمقاریضَ مِن نارٍ. قیل: مَن هُم؟ قال: الذینَ یَغتابونَ الناسَ.
«مستدرك الوسائل، ج 9، ص 126»
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمود: در شب معراج، مردانی را دیدم كه لبهایشان را با قیچی هایی از آتش می چیدند. پرسیدند: آن ها چه كسانی بودند؟ فرمود: كسانی كه غیبت مردم می كنند.
26. قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : مَنِ اغتابَ مُسلماً فی شهر رمضان لم یُؤجَر علی صِیامِه.
«بحار الانوار، ج 75، ص 259»
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمود: كسی كه در ماه رمضان مسلمانی را غیبت كند، برای روزه اش پاداشی دریافت نخواهد كرد.
27. قال الامام الصادق - علیه السلام - : مَن قال فی مؤمنٍ ما رأتْهُ عَیناهُ و سَمِعَتهُ اُذُناهُ فهو مِنَ الذینَ قال اللهُ عزَّ و جلَّ: إنّ الذین یُحبّون أنْ تشیِعَ الفاحِشَةُ ... (نور، 19).
«بحار الانوار، ج 75، ص 240»
امام صادق - علیه السلام - فرمود: كسی كه درباره شخص مؤمنی چیزی بگوید كه با چشمانش دیده و با گوش هایش شنیده است، از شمار كسانی است كه خدای عز و جل فرموده است: كسانی كه دوست دارند كارهای زشت در میان مؤمنان شیوع یابد، برای آنان در دنیا و آخرت عذابی دردناك خواهد بود.
28. قال الامام علی - علیه السلام - : ذوُو العیوبِ یُحبُّون إشاعةَ معایبِ الناسِ لیتَّسعَ لهُم العُذرُ فی معایِبِهم.
«غرر الحكم، ص 209»
امام علی - علیه السلام - فرمود: كسانی كه خود عیب و نقص دارند، علاقه مند به شایع كردن عیب های مردم هستند تا جای عذر و بهانه ای برای عیب های خودشان، باز شود.
29. قال الامام علی - علیه السلام - : مِن أقبحِ اللُّؤم غیبةُ الأخیار.
«غرر الحكم، ص 371»
امام علی - علیه السلام - فرمود: از زشت ترین پستی ها، غیبت كردن از نیكان است.
30. قال الامام الصادق - علیه السلام - : فانْ أردْتَ السلامةَ فَاذكُرِ الخالقَ لا مخلوقَ فیَصیرَ لك مكانَ الغیبةِ عِبرةً و مكانَ الاثمِ ثواباً.
«بحار الانوار، ج 75، ص 257»
امام صادق - علیه السلام - فرمود: اگر خواستار سلامت و تندرستی هستی، آفریدگار خود را یاد كن (و از او سخن بگو) نه آفریده (مردم) را، تا به جای غیبت كردن، پند و عبرت گیری و به جای گناه، از پاداش بهره مند شود.
31. قال الامام علی - علیه السلام - : اَلسّامعُ لِلغیبةِ كالمُغتابِ.
«غرر الحكم، ص 36»
امام علی - علیه السلام - فرمود: شنونده غیبت، مانند غیبت كننده است.
32. قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : المغتابُ و المستمعُ شریكانِ فی الإثمِ.
«محجة البیضاء، ج 2، ص 133»
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمود: غیبت كننده و شنونده آن، هر دو در گناه غیبت شریكند.
33. قال الامام زین العابدین - علیه السلام - : حقُّ السَّمعِ تنزیهُهُ عن سَماعِ الغیبةِ و سَماعِ ما لا یُحِلُّ سَماعُه.
«بحار الانوار، ج 74، ص 4»
امام سجاد - علیه السلام - فرمود: حق گوش آن است كه آن را از شنیدن غیبت و شنیدن چیزی كه شنیدنش حلال نیست، دور نگه داری.
34. قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : مَنِ اغتیبَ عندَه أخوهُ المُسلمُ فَاستَطاعَ نَصْرَه فلم یَنْصُرهُ خَذَلهُ اللهُ فی الدنیا و الآخرةِ.
«وسائل الشیعة، ج 8، ص 606»
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمود: هر كس در حضورش از برادر مسلمانش غیبت شود و او بتواند (با جلوگیری از غیبت) برادر مسلمانش را یاری و از او دفاع كند، اما این كار نكند، خداوند در دنیا و آخرت خوار و ذلیلش گرداند.
35. قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : مَن رَدَّ عن أخیه غیبةً سَمِعَها فی مجلسٍ ردَّ اللهُ عنه ألفَ بابٍ مِن الشَّرِ فی الدُنیا و الآخرةِ فإن لم یَرُدُّ عنه و أعجَبَه كان علیه كوِزرِ مَنِ اغتابَ.
«وسائل الشیعة، ج 8، ص 607»
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمود: هركس در مجلسی غیبتی راجع به برادر مسلمان خود بشنود و آن را از او دفع كند، خداوند هزار باب شرّ و بدی را در دنیا و آخرت از او دور سازد و اگر غیبت را از او دفع نكند و خوشحال هم بشود، گناهش همچون گناه غیبت كننده است.
36. قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : تركُ الغیبةِ أحبُّ ألَی الله عزّ و جلّ مِن عَشرةِ آلافِ ركعةٍ تطوُّعاً.
«بحار الانوار، ج 75، ص 261»
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمود: ترك كردن غیبت، در نزد خدای عزّ و جلّ از ده هزار ركعت نماز مستحبی محبوب تر است.
37. قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : مَن كفَّ لسانَه عن أعراضِ المسلمینَ فی مَغیبِهِم و فی مَشهَدِهم أقالَهُ اللهُ عَثرَتَهُ یومَ القیامةِ.
«مستدرك الوسائل، ج 9، ص 113»
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمود: كسی كه زبانش را از (ریختن) آبروی مسلمانان در غیاب و در حضورشان، باز دارد، خداوند لغزش هایش را در روز قیامت می بخشد.
38. قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : كفّارةُ الاغتیابِ أنْ تَستَغفَر لمن اغتَبَته.
«بحار الانوار، ج 75، ص 253»
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمود: كفاره غیبت، آن است كه برای شخص غیبت شده، طلب آمرزش نمایی.
39. قال الامام الصادق - علیه السلام - : فإن اغتَبتَ فَبَلَغَ المُغتابَ فلَمْ یبقَ إلّا أنْ تَستَحلَّ منه و إنْ لَم یَبلُغهُ و لم یَلحَقهُ عِلمُ ذلك فاستَغفرِ اللهَ لَه.
«مرآة العقول، ج 10، ص 432»
امام صادق - علیه السلام - فرمود: اگر غیبت كنی و خبر آن به شخص غیبت شده برسد، چاره ای نداری جز این كه از وی حلالیت بطلبی و اگر به او نرسد و نداند، باید برای وی از خداوند طلب آمرزش نمایی.
40. قال الامام الحسین - علیه السلام - : ثلاثٌ مُنجِیاتٌ للمؤمن: كَفُّ لسانِهِ عَنِ النّاسِ و اغتیابِهِم.
«بحار الانوار، ج 5، ص 140»
امام حسین - علیه السلام - فرمود: سه چیز وسیله نجات مؤمن است: (یکی از آنها) بازداشتن زبان از غیبت مردم است.
1. قال الامام علی - علیه السلام - : أبغضُ الخلائقِ إلی اللهِ المُغتاب.
«غرر الحكم، ص 104»
امام علی - علیه السلام - فرمود: منفورترین مردم نزد خداوند، غیبت كننده است.
2. قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : تَحرُم الجنةُ علی ثلاثة: علَی المنّانِ و علَی المُغتاب و علی مُدمِن الخَمر.
«بحار الانوار، ج 72، ص 260»
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمود: بهشت بر سه نفر حرام است: منّت گذار، غیبت كننده و شراب خوار.
3. قال الامام الكاظم - علیه السلام - : ملعونٌ مَنِ اغتابَ أخاه.
«بحار الانوار، ج 77، ص 333»
امام كاظم - علیه السلام - فرمود: مورد لعن و نفرین است، كسی كه از برادرش غیبت كند.
4. قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : إنّ اللّهَ حرّم الغیبةَ كما حرَّم المالَ و الدمَ.
«شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، ج 9، ص 62»
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمود: همانا خداوند غیبت كردن را حرام كرد، همچنان كه (گرفتن) مال و (ریختن) خون (دیگران) را حرام كرد.
5. قال الامام الصادق - علیه السلام - : الغیبةُ حرامٌ علی كلِّ مُسلمٍ و انّها لَتَأكلُ الحَسناتِ كما تأكل النارُ الحطبَ.
«محجة البیضاء، ج 55، ص 255»
امام صادق - علیه السلام - فرمود: غیبت كردن بر هر مسلمانی حرام است، همانا غیبت، خوبی ها و كارهای نیك را می خورد و از بین می برد همان گونه كه آتش هیزم را می خورد.
6. عن ابی ذر، قلت: یا رسول و ما الغیبة؟ قال: ذِكرُك أخاكَ بما یَكرهُ ... إعلَمْ أنّك اذا ذَكرتَه بما هوَ فیهِ فقدِ اغتَبتَهُ و اذا ذكرتَه بما لَیس فیهِ فقد بَهَتَّهُ.
«وسائل الشیعة، ج 8، ص 599»
ابوذر گوید از رسول خدا - صلی الله علیه و آله - پرسیدم: غیبت چیست؟ حضرت فرمود: غیبت آن است كه درباره برادرت چیزی بگویی كه ناراحت می شود. عرض كردم: ای پیامبر خدا، اگر آنچه درباره او گفته می شود در او باشد، باز هم غیبت است؟ حضرت فرمود: بدان كه اگر آنچه در او هست بگویی، غیبتش را كرده ای و اگر آنچه در او نیست بگویی، به او تهمت زده ای.
7. قال الامام الصادق - علیه السلام - : الغیبة أنْ تقولَ فی أخِیك ما هو فیهِ مِما سَتَره اللهُ علیهِ.
«تفسیر نورالثقلین، ج 1، ص 549»
امام صادق - علیه السلام - فرمود: غیبت آن است كه درباره برادرت چیزی را بگویی كه در او هست، اما خداوند آن را پوشانده است.
8. قال الامام علی - علیه السلام - : العاقلُ مَن صانَ لسانَه عن الغیبة.
«غرر الحكم، ص 44»
امام علی - علیه السلام - فرمود: عاقل، كسی است كه زبان خود را از غیبت كردن نگه دارد.
9. قال الامام علی - علیه السلام - : الغیبةُ جهدُ العاجز.
«بحار الانوار، ج 75، ص 262»
امام علی - علیه السلام - فرمود: غیبت كردن، تلاش شخص ناتوان است.
10. قال الامام علی - علیه السلام - : الغیبةُ آیةُ المنافق.
«غرر الحكم، ص 52»
امام علی - علیه السلام - فرمود: غیبت كردن، نشانه انسان منافق و دو رو است.
11. قال الامام الحسین - علیه السلام - لِرَجلٍ اغتابَ عنده رَجلاً: یا هذا كُفَّ عنِ الغیبةِ فانَّها إدامُ كِلابِ النّار.
«بحار الانوار، ج 78، ص 117»
امام حسین - علیه السلام - به مردی كه در حضور ایشان از مردی غیبت می كرد، فرمود: ای مرد! دست از غیبت بردار، زیرا غیبت، خورشت سگ های جهنم است.
12. قال الامام علی بن الحسین - علیه السلام - : ایّاكم و الغیبةَ فانّها إدامُ كِلاب النّار.
«بحار الانوار، ج 75، ص 256»
امام سجاد - علیه السلام - فرمود: از غیبت كردن بپرهیزید، چرا كه غیبت، خورشت سگ های جهنم است.
13. قال الامام علی - علیه السلام - : الغیبة قُوتُ كِلاب النار.
«غرر الحكم، ص 52»
امام علی - علیه السلام - فرمود: غیبت، خوراك سگ های جهنم است.
14. قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : مررتُ لیلةً اُسرِیَ بی علی قومٍ یَخمسُون وجوهَهم باَظفارِهم فقلتُ: یا جبرئیل مَن هؤلاء؟ فقال: هؤلاء الذین یغتابون الناسَ و یقعون فی أعرضهم.
«تنبیه الخواطر، ص 93»
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمود: در شب معراج، گروهی را دیدم كه چهره های خود را با ناخن هایشان می خراشند. پرسیدم: ای جبرئیل! این ها كیستند؟ گفت: این ها كسانی هستند كه از مردم غیبت می كنند و آبرویشان را می برند.
15. عن النّبی - علیه السلام - : انّه نظرٌ فی النارِ لیلةَ الإسراءِ فاذا قومٌ یأكلون الجِیَف، فقال: یا جبرئیل مَن هؤلاء؟ قال: هؤلاء الذین یأكلونَ لحمَ الناسِ.
«مستدرك الوسائل، ج 9، ص 125»
پیامبر اكرم - صلی الله علیه و آله - فرمود: در شب معراج گروهی را در آتش مشاهده نمود كه مشغول خوردن مردار بودند، از جبرئیل پرسید: این ها چه كسانی هستند؟ عرض كرد: این ها كسانی هستند كه (با غیبت كردن) گوشت مردم را می خورند.
16. قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : إنّی لأعرفُ أقواماً تَدخُل النارُ فی أفواههم و تَخرُج من أدبارهم یُسمَع لها فی بطونِهم دَوِیٌّ كالسَّیل، فقیل: مَن هُم یا رسول الله؟ قال: الذین یَغتابونَ الناسَ.
«جامع الاحادیث الشیعه، ج 16، ص 330»
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمود: گروه هایی را می شناسم كه آتش از دهانشان داخل و از مقعدشان خارج می گردد و صدای آن آتش مانند سیل خروشان در درون آن ها شنیده می شود. پرسیدند: ای رسول خدا! آن ها چه كسانی هستند؟ فرمود: كسانی كه غیبت مردم را می كنند.
17. قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : عذابُ القبرِ مِنَ النَّمیمةِ و الغیبةِ و الكذبِ.
«بحار الانوار، ج 72، ص 259»
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمود: سخن چینی و غیبت و دروغ گویی، موجب عذاب قبر می گردد.
18. قال الامام علی - علیه السلام - : إیاك و الغیبةَ فإنّها تُمقِّتك اِلی اللهِ و الناسِ و تُحبِط أجرَك.
«غرر الحكم، ص 96»
امام علی - علیه السلام - فرمود: از غیبت بپرهیز، زیرا این كار تو را نزد خدا و مردم، منفور ساخته و پاداش اعمالت را بر باد می دهد.
19. قال الامام علی - علیه السلام - : لا تُعوِّدْ نفسَك الغیبةَ فأنَّ معتادَها عظیمُ الجُرم.
«غرر الحكم، ص 419»
امام علی - علیه السلام - فرمود: خود را به غیبت عادت مده، زیرا اعتیاد به غیبت، جرم و گناه بزرگی است.
20. قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : الغیبةُ أسرعُ فی دینِ الرَّجلِ المسلمِ مِنَ الآكلة فی جَوفِه.
«بحار الانوار، ج 75، ص 230»
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمود: غیبت كردن، دین مرد مسلمان را زودتر از بین می برد تا بیماری خوره در درون او.
21. قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : مَنِ اغتاب مُسلماً او مُسلمةً لم یَقبَلِ اللهُ صلاتَه و لا صیامَهُ أربعینَ یوماً و لیلةً إلّا أنْ یغفرَ لَه صاحِبُه.
«بحار الانوار، ج 75، ص 259»
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمود: هر كس از مرد یا زن مسلمانی غیبت كند، خداوند تا چهل شبانه روز نماز و روزه اش را قبول نمی كند، مگر این كه شخص غیبت شده او را ببخشد.
22. قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : یُؤتی بأحدٍ یومَ القیامةِ یُوقَفُ بین یدی اللهِ و یُدفَع الیه كتابُه فلایَری حسناتِه ... .
«مستدرك الوسائل، ج 9، ص 121»
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمود : روز قیامت، شخصی را در پیشگاه خداوند می آورند و نامه اعمالش را به او می دهند، اما حسنات و كارهای نیك خود را در آن نمی بیند، عرض می كند: خدایا! این كارنامه من نیست، زیرا طاعات و عبادات خود را در آن نمی بینم! خداوند به او می گوید: پروردگارت نه خطا می كند و نه فراموش، عمل تو به سبب غیبت كردن مردم برباد رفت، سپس شخص دیگری را می آورند و نامه اعمالش را به او می دهند، در آن طاعات و عبادات بسیاری را مشاهده می كند، عرض می كند: خدایا! این نامه اعمال من نیست، زیرا من این همه عبادت را انجام نداده ام! خدا به او می فرماید: فلانی غیبت تو را كرد و به همین خاطر حسناتش را به تو دادم.
23. قال الامام الصادق - علیه السلام - : مَن رَوی علی مؤمنٍ روایةً یُریدُ بها شینَه و هدمَ مروَّته لیَسقطَ مِن أعیُن النّاس أخرجه اللهُ عزَّ و جلَّّ مِن وَلایتِه إلی ولایةِ الشیطانِ.
«بحار الانوار، ج 75، ص 254»
امام صادق - علیه السلام - فرمود: هركس علیه شخص مؤمنی، مطلبی نقل كند كه بخواهد با آن او را بدنام سازد و شخصیتش را از بین ببرد تا بدین سبب از چشم مردم بیافتد، خدای عز و جل او را از ولایت و سرپرستی خود خارج می كند و در ولایت شیطان در می آورد.
24. قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : أوحی الله عزّ و جلّ إلی موسی بن عمران أنّ المغتابَ إذا تاب فهو آخِر مَن یَدخُلُ الجنةَ و إن لم یَتُبْ فهو أوّل من یَدخُلُ النّارَ.
«بحار الانوار، ج 1، ص 222»
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمود: خدای عز و جل به موسی بن عمران وحی نمود كه شخص غیبت كننده اگر توبه كند، آخرین كسی است كه داخل بهشت می شود و اگر توبه نكند اولین كسی است كه وارد جهنم می گردد.
25. قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : رأیتُ لیلةَ الإسراءِ رجالاً تُقرَضُ شِفاهُهُم، بمقاریضَ مِن نارٍ. قیل: مَن هُم؟ قال: الذینَ یَغتابونَ الناسَ.
«مستدرك الوسائل، ج 9، ص 126»
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمود: در شب معراج، مردانی را دیدم كه لبهایشان را با قیچی هایی از آتش می چیدند. پرسیدند: آن ها چه كسانی بودند؟ فرمود: كسانی كه غیبت مردم می كنند.
26. قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : مَنِ اغتابَ مُسلماً فی شهر رمضان لم یُؤجَر علی صِیامِه.
«بحار الانوار، ج 75، ص 259»
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمود: كسی كه در ماه رمضان مسلمانی را غیبت كند، برای روزه اش پاداشی دریافت نخواهد كرد.
27. قال الامام الصادق - علیه السلام - : مَن قال فی مؤمنٍ ما رأتْهُ عَیناهُ و سَمِعَتهُ اُذُناهُ فهو مِنَ الذینَ قال اللهُ عزَّ و جلَّ: إنّ الذین یُحبّون أنْ تشیِعَ الفاحِشَةُ ... (نور، 19).
«بحار الانوار، ج 75، ص 240»
امام صادق - علیه السلام - فرمود: كسی كه درباره شخص مؤمنی چیزی بگوید كه با چشمانش دیده و با گوش هایش شنیده است، از شمار كسانی است كه خدای عز و جل فرموده است: كسانی كه دوست دارند كارهای زشت در میان مؤمنان شیوع یابد، برای آنان در دنیا و آخرت عذابی دردناك خواهد بود.
28. قال الامام علی - علیه السلام - : ذوُو العیوبِ یُحبُّون إشاعةَ معایبِ الناسِ لیتَّسعَ لهُم العُذرُ فی معایِبِهم.
«غرر الحكم، ص 209»
امام علی - علیه السلام - فرمود: كسانی كه خود عیب و نقص دارند، علاقه مند به شایع كردن عیب های مردم هستند تا جای عذر و بهانه ای برای عیب های خودشان، باز شود.
29. قال الامام علی - علیه السلام - : مِن أقبحِ اللُّؤم غیبةُ الأخیار.
«غرر الحكم، ص 371»
امام علی - علیه السلام - فرمود: از زشت ترین پستی ها، غیبت كردن از نیكان است.
30. قال الامام الصادق - علیه السلام - : فانْ أردْتَ السلامةَ فَاذكُرِ الخالقَ لا مخلوقَ فیَصیرَ لك مكانَ الغیبةِ عِبرةً و مكانَ الاثمِ ثواباً.
«بحار الانوار، ج 75، ص 257»
امام صادق - علیه السلام - فرمود: اگر خواستار سلامت و تندرستی هستی، آفریدگار خود را یاد كن (و از او سخن بگو) نه آفریده (مردم) را، تا به جای غیبت كردن، پند و عبرت گیری و به جای گناه، از پاداش بهره مند شود.
31. قال الامام علی - علیه السلام - : اَلسّامعُ لِلغیبةِ كالمُغتابِ.
«غرر الحكم، ص 36»
امام علی - علیه السلام - فرمود: شنونده غیبت، مانند غیبت كننده است.
32. قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : المغتابُ و المستمعُ شریكانِ فی الإثمِ.
«محجة البیضاء، ج 2، ص 133»
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمود: غیبت كننده و شنونده آن، هر دو در گناه غیبت شریكند.
33. قال الامام زین العابدین - علیه السلام - : حقُّ السَّمعِ تنزیهُهُ عن سَماعِ الغیبةِ و سَماعِ ما لا یُحِلُّ سَماعُه.
«بحار الانوار، ج 74، ص 4»
امام سجاد - علیه السلام - فرمود: حق گوش آن است كه آن را از شنیدن غیبت و شنیدن چیزی كه شنیدنش حلال نیست، دور نگه داری.
34. قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : مَنِ اغتیبَ عندَه أخوهُ المُسلمُ فَاستَطاعَ نَصْرَه فلم یَنْصُرهُ خَذَلهُ اللهُ فی الدنیا و الآخرةِ.
«وسائل الشیعة، ج 8، ص 606»
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمود: هر كس در حضورش از برادر مسلمانش غیبت شود و او بتواند (با جلوگیری از غیبت) برادر مسلمانش را یاری و از او دفاع كند، اما این كار نكند، خداوند در دنیا و آخرت خوار و ذلیلش گرداند.
35. قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : مَن رَدَّ عن أخیه غیبةً سَمِعَها فی مجلسٍ ردَّ اللهُ عنه ألفَ بابٍ مِن الشَّرِ فی الدُنیا و الآخرةِ فإن لم یَرُدُّ عنه و أعجَبَه كان علیه كوِزرِ مَنِ اغتابَ.
«وسائل الشیعة، ج 8، ص 607»
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمود: هركس در مجلسی غیبتی راجع به برادر مسلمان خود بشنود و آن را از او دفع كند، خداوند هزار باب شرّ و بدی را در دنیا و آخرت از او دور سازد و اگر غیبت را از او دفع نكند و خوشحال هم بشود، گناهش همچون گناه غیبت كننده است.
36. قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : تركُ الغیبةِ أحبُّ ألَی الله عزّ و جلّ مِن عَشرةِ آلافِ ركعةٍ تطوُّعاً.
«بحار الانوار، ج 75، ص 261»
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمود: ترك كردن غیبت، در نزد خدای عزّ و جلّ از ده هزار ركعت نماز مستحبی محبوب تر است.
37. قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : مَن كفَّ لسانَه عن أعراضِ المسلمینَ فی مَغیبِهِم و فی مَشهَدِهم أقالَهُ اللهُ عَثرَتَهُ یومَ القیامةِ.
«مستدرك الوسائل، ج 9، ص 113»
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمود: كسی كه زبانش را از (ریختن) آبروی مسلمانان در غیاب و در حضورشان، باز دارد، خداوند لغزش هایش را در روز قیامت می بخشد.
38. قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : كفّارةُ الاغتیابِ أنْ تَستَغفَر لمن اغتَبَته.
«بحار الانوار، ج 75، ص 253»
رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمود: كفاره غیبت، آن است كه برای شخص غیبت شده، طلب آمرزش نمایی.
39. قال الامام الصادق - علیه السلام - : فإن اغتَبتَ فَبَلَغَ المُغتابَ فلَمْ یبقَ إلّا أنْ تَستَحلَّ منه و إنْ لَم یَبلُغهُ و لم یَلحَقهُ عِلمُ ذلك فاستَغفرِ اللهَ لَه.
«مرآة العقول، ج 10، ص 432»
امام صادق - علیه السلام - فرمود: اگر غیبت كنی و خبر آن به شخص غیبت شده برسد، چاره ای نداری جز این كه از وی حلالیت بطلبی و اگر به او نرسد و نداند، باید برای وی از خداوند طلب آمرزش نمایی.
40. قال الامام الحسین - علیه السلام - : ثلاثٌ مُنجِیاتٌ للمؤمن: كَفُّ لسانِهِ عَنِ النّاسِ و اغتیابِهِم.
«بحار الانوار، ج 5، ص 140»
امام حسین - علیه السلام - فرمود: سه چیز وسیله نجات مؤمن است: (یکی از آنها) بازداشتن زبان از غیبت مردم است.
::برچسب :
:: مرتبط با:
احادیث موضوعی , 
